Ο Ιανουάριος συχνά αντιμετωπίζεται ως ο μήνας των «αλλαγών»: στόχοι, αποφάσεις, νέες συνήθειες. Την ίδια στιγμή, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι ο πρώτος μήνας του έτους δεν είναι μια πρόσκληση για καταναγκαστική αυτοβελτίωση, αλλά μια ευκαιρία για εσωτερική επιστροφή. Γιατί αν δεν παρατηρήσουμε πώς φτάσαμε έως εδώ, πώς θα προχωρήσουμε με φροντίδα την πορεία μας τους επόμενους μήνες;
Πριν βιαστούμε να δράσουμε, αξίζει να σταθούμε για λίγο στην εμπειρία του προηγούμενου έτους. Τι άφησε μέσα μας; Ποιες στιγμές μας ενδυνάμωσαν; Ποιες μας προκάλεσαν; Στη συνθετική συμβουλευτική, η αναγνώριση των αντιφάσεων (του φόβου αλλά και της επιθυμίας, της δυσκολίας αλλά και της αντοχής) είναι το πρώτο βήμα προς μια ολόκληρη και αυθεντική νέα αρχή. Ο Ιανουάριος γίνεται έτσι ένας «ψυχικός καθρέφτης» όπου μπορούμε να δούμε καθαρά τόσο τις ανάγκες όσο και τις δυνατότητές μας.
Από εκεί, μπορούμε να στραφούμε με ήπια πρόθεση στη θέσπιση νέων κατευθύνσεων. Όχι στόχων που μας πιέζουν, αλλά επιλογών που μας συνδέουν ουσιαστικά με τις αξίες μας. Ποιες εσωτερικές ποιότητες θέλουμε να καλλιεργήσουμε φέτος; Περισσότερη παρουσία; Περισσότερη αυτοσυμπόνια; Ίσως έναν πιο σταθερό τρόπο να οριοθετούμε τον χρόνο και την ενέργειά μας; Οι νέες αρχές δεν χρειάζεται να είναι εξωτερικά θεαματικές. Συχνά είναι λεπτές, αλλά καθοριστικές μετακινήσεις μέσα μας.
Η εσωτερική πυξίδα που καθορίζει προς τα πού θέλουμε να κινηθούμε δεν γεννιέται μέσα από πίεση, αλλά από ευθυγράμμιση. Άλλωστε, τα διαφορετικά «κομμάτια» μας χρειάζονται χώρο να ακουστούν και όταν τα τιμούμε, τότε οι νέες αρχές γίνονται πραγματικά δικές μας, όχι επιβεβλημένες. Με αυτή την προοπτική, οι νέες αρχές γίνονται μια πράξη ψυχικής σύνθεσης: μια επιλογή να ζήσουμε με πιο βαθιά σύνδεση, αλήθεια και παρουσία. Καλή αρχή!
