Τα συναισθηματικά όρια αποτελούν βασικό στοιχείο των σχέσεών μας, παρότι συχνά δεν είναι εύκολο να τα αναγνωρίσουμε ή να τα εκφράσουμε. Δεν αφορούν την απόσταση ή την απομάκρυνση από τους άλλους, αλλά τον τρόπο με τον οποίο προστατεύουμε τον εσωτερικό μας χωροχρόνο.
Στην καθημερινότητα, η έλλειψη ορίων δεν εμφανίζεται πάντα με ένταση ή σύγκρουση. Μπορεί να εκφραστεί μέσα από τη συνεχή υπερπροσφορά, τη δυσκολία να πούμε «όχι», ή την τάση να αναλαμβάνουμε ευθύνες και συναισθήματα που δεν μας αναλογούν. Συχνά, αυτά τα μοτίβα συνοδεύονται από ενοχές, ιδιαίτερα όταν προσπαθούμε να θέσουμε μια προσωπική ανάγκη σε προτεραιότητα.
Ένα σημαντικό σημάδι ότι τα όριά μας δοκιμάζονται είναι η συναισθηματική εξάντληση μετά από επαφές ή σχέσεις που, θεωρητικά, θα έπρεπε να μας προσφέρουν σύνδεση και στήριξη. Όταν η επικοινωνία αφήνει πίσω της βάρος, ένταση ή σιωπηλή δυσαρέσκεια, αξίζει να σταθούμε και να παρατηρήσουμε τι συμβαίνει. Μήπως τελικά αυτή η φίλη δεν είναι και τόσο φίλη όσο νομίζαμε; Ίσως η απάντηση σε τέτοιου είδους ερωτήματα δε μας αρέσει πάντα, πόσο όμως μπορούμε να τα παρακάμπτουμε πια και κυρίως… με τι κόστος;
Τα συναισθηματικά όρια δεν είναι στατικά· μεταβάλλονται ανάλογα με τις συνθήκες, τις σχέσεις και τις φάσεις της ζωής μας. Η αναγνώρισή τους ξεκινά από την παρατήρηση των αντιδράσεών μας: πότε νιώθουμε πίεση, πότε θυμό, πότε αποσύρουμε τον εαυτό μας χωρίς να καταλαβαίνουμε γιατί.
Η θέσπιση ορίων δεν σημαίνει απόρριψη των άλλων, αλλά σεβασμό προς τον εαυτό μας. Όταν τα όρια είναι πιο ξεκάθαρα, οι σχέσεις μπορούν να γίνουν πιο ισορροπημένες και ουσιαστικές. Και, σε πολλές περιπτώσεις, η υποστήριξη ενός ειδικού μπορεί να βοηθήσει στο να κατανοήσουμε καλύτερα τις ανάγκες μας και να εκφράσουμε τα όριά μας με τρόπο που να μας αντιπροσωπεύει.
